چقدر بعضی از خاطرات می تونن دلنشین باشن …

دستمو از  زیر چونم برداشتمو نگاهی به بستنی تزیئن شده یخی با طعم تمشک انداختم.

پارسال دقیقا 8دی با هم دیگه توی کافه ترانه ..

آره ..

آره ..

یادش بخیر چقدر خندیدم تو گفتی و قهقه من به به هفت آسمان خوشبختی رسید.

مگه خوشبختی چی می تونه باشه …!؟ غیر از این که با داشته هات شادی کنی ! شاد باشی !

من میخندیم اون بستنی می خورد می گفت ، من بستنی می خوردمو اون قهقهش به هوا می رفت ..

ما خسته نمیشم ،زندگی پستی بلندی داره ،به قول سهراب زندگی تجربه تلخ فروان دارد دو سه تا کوچه پس کوچه یک عمر بیان دارد  …

ما چه کردیم و چه خواهیم کرد در این فرصت کم ..!؟

آره..!

ما خسته نمیشم بازم تو همون کافه میشینم به یاد خنده هامون می خندیم تا بلکه غصه ها دق کنن و بزارن برن :)

پ.ن: به تن لحظه خود جامعه اندوه مپوشان هرگز :)

پ.ن: همین حالا اون چیزی که باعث شده یه لبخند دلنشین روی

انصاف داشته باشیم …
همه ی آدم هایی که به هر دلیلی در زندگیمان کمرنگ می شوند ، بد نیستند !
گاهی رابطه ها به مشکل می خورَد ، چون چگالیِ وجودِ آدم ها با هم سازگاری ندارد …
مثلا ؛
بعضی ها کفه ی محبتشان سنگین است و چگالیِ وجودشان بالا …
بعضی ها حجمِ دغدغه هایشان زیاد است و چگالیِ وجودشان پایین …
آدم هایِ با چگالیِ پایین ، در سطحِ رابطه ، شناور و حیران می مانند و آدمهایِ چگالی بالا ، عمیقاً غرق در رابطه می شوند …
از سطح یک ارتباط تا عمقِ آن ، فاصله ی زیادیست …
نمیتوان از این افراد توقعِ مجاورت و همراهی داشت ، نه دستِ خودشان است و نه ایرادِ هیچ کدامشان …
وقتی سازِ ارتباطاتتان ناکوک شد ، دنبالِ دلیل هایِ احمقانه برای توجیهِ خود یا بدجلوه دادنِ طرف مقابل نگردید …
گاهی یک “تفاهم نداریم"ِ ناقابل ، هزار بار منطقی تر است از دلیل تراشی هایِ عجیب و غریب …
با خودتان و با دیگران رو راست باشید …

پ.ن:

لیلی تو ندیدی که چه با من کردند

مردم چه بلاها به سَرم آوردند

من عشق شدم،مرا نمی فهمیدند

در شهرِ خودم مرا نمی فهمیدند

این دغدغه را تاب نمی آوردند

گاهی همگی مسخره ام می کردند

علیرضا آذر

“هم مرگ”

حرف از خودکار میزدیم .خودکار از شأن قلم کاست ،و دوات را نفی بلد کرد!

اما ،این همه ماجرا نبود ….

خودکار آفتی شد و بر جان مداد افتاد .

مداد یار دیرینه ما بود .تفاوت میان خودکار و مداد بسیار است .

مداد را نرمی بود ،خودرکار را درشتی!

مداد با سپیدی کاغذ الفت می گرفت ،خودکار به پاکی کاغذ چیرگی..!

آن را شرم و حیام برازنده بود و این را پرده دری در خور است .

مداد اگر به خطا میرفت، مکان محو خطا بود

خودکار اگر بلغزد ،لغزش به پایش نوشته می شود .

پ.ن:دوست دارم پایان هر نوشته ای شعری بزارم :)

چشمهایت عقیق ِ اصل یمن

گونه ها قاچ سیب لبنانی

تو بخندی شکسته خواهدشد،

قیمت پسته های کرمانی

#علیرضا-آذر